Void

Nothing to live for
Nothing to fight for
An emptiness fills my dreams

Just promise me...
Promise me to hold my hand

The City Ignites

By 36 Crazyfists

Black Mesa

Waarschijnlijk 1 van de zotste dingen da'k tot nu toe heb gezien...
Rekening houdend met het originele spel uiteraard.
Must play voor alle shooterfans!

Regrets

What if I was a bit more mature in the past?
What if I just tried a bit harder to continue my studies in an appropriate way?
What if I cared a bit less about what people think of me?
What if I just felt a bit less depressed?
What if I hadn't lost the people who left me?
What if I wasn't happy with the person I've become?
What if I wasn't alone for some longer periods?
What if I didn't find my current job?
What if I used my full potential in the past?


What if I finally realized that I've got more regrets then I thought...

Gesneuveld

Waarom is alles niet meer precies als altijd?
Witte wolken, een zwerk dat naar blauw helt,
lucht en water en bos stonden stil in de tijd -
Alleen hij kwam niet terug van het slagveld.

We verschilden van mening en dronken ons zat,
net ontgroeid aan de leeftijd der onschuld.
Missen doe ik hem eigenlijk nu pas nadat
hij niet terug is gekeerd van het slagveld.

Als hij zweet zat hij fout, hij zong niet in de maat
en hij praatte als anderen zwegen,
hij verstoorde mijn slaap, 's morgens vroeg, 's avonds laat.
Maar hij is op het slagveld gebleven.

Voor het eerst in je leven ontviel je een vriend,
het doet pijn als je dat ineens vaststelt.
Of er zomaar een kaars werd gedoofd door de wind,
toen jij bleef waar je was - op het slagveld.

Nu de lente vandaag plots de bodem uitschiet,
roep ik wat er spontaan in mij opwelt:
"Rook een saffie van mij." Maar hij antwoordt me niet,
want hij keerde niet terug van het slagveld.

Onze doden behoeden ons in het geweld,
de gesneuvelden zijn onze posten.
En de hemel weerspiegelt in water en veld
en in blauwtinten kleuren de bossen.

Er was een tijd, er was ruimte voor ons allebei,
aan ons beiden voltrok zich het leven.
Nu ik niets meer kan delen, is 't net of niet hij
maar ikzelf in de strijd ben gebleven.


(Uit 'spiegel van de Russische poëzie')

Belsunce Breakdown

*Belsunce Breakdown By Bouga*
Waar is den tijd ^^

A Dying Ember

These darkened days and restless nights
Are passing by
Passing by like never ending years

What is left for me to keep me bearing...up against this pain
Buried deep inside
Inside my soul

And all that's left are memories
These pictures of unworried days

But no one's there to save my legacy
It will just perish, fade with me
fade with me

No one awaits me
nothing diverts me
This withered body is no empty shell
A dying ember

There is my god to carry me,
But in this world, I needed you

No one awaits me
nothing diverts me
This withered body is no empty shell
And my bright eyes still realize your apathy
My heart beats strong, it still beats strong

There is my god to carry me
But in this world, I needed you

What is left for me to keep me bearing up against this pain
There is no god to ease this pain

No one awaits me
nothing diverts me
This withered body is no empty shell
And my bright eyes still realize your apathy
My heart beats strong, it still beats strong

Nothing to live for
Nothing to fight for
And emptiness fills my days

All my hope,
A dying ember
Nothing to live for
Nothing to fight for
And emptiness fills my days

Just promise me
promise me
to hold my hand

*A dying ember By Heaven Shall Burn*

Toekomstige activiteiten...

Vandaag een stortvloed van interessante tentoonstellingen en activiteiten gezien die ik wel zal bezoeken/beleven in de loop van de komende weken.

• Tentoonstelling: "Het Terracotta Leger van Xi'an"
  
  

• Tentoonstelling : "Körperwelten"
  
  
  

• Actief: "Bleau"
  
  
  
  

Picture of the day

When I look back 7 years...

The question they keep asking me.
How can one so young be so bitter and angry...
Well the answer is plain to see
Just look around at this world that we're living in...

Leave out all the rest

I dreamed I was missing, you were so scared
But no one would listen, 'cause no one else cared
After my dreaming, I woke with this fear
What am I leaving when I'm done here?

So if you're asking me, I want you to know

When my time comes, forget the wrong that I've done
Help me leave behind some reasons to be missed
Don't resent me, and when you're feeling empty
Keep me in your memory, leave out all the rest

Leave out all the rest, don't be afraid
I've taken my beating, I've shared what I made
I'm strong on the surface, not all the way through
I've never been perfect, but neither have you

So if you're asking me, I want you to know

When my time comes, forget the wrong that I've done
Help me leave behind some reasons to be missed
Don't resent me, and when you're feeling empty
Keep me in your memory, leave out all the rest
Leave out all the rest

Forgetting all the hurt inside you've learned to hide so well
Pretending someone else can come and save me from myself
I can't be who you are

When my time comes, forget the wrong that I've done
Help me leave behind some reasons to be missed
Don't resent me, and when you're feeling empty
Keep me in your memory, leave out all the rest
Leave out all the rest

Forgetting all the hurt inside you've learned to hide so well
Pretending someone else can come and save me from myself
I can't be who you are

I can't be who you are

Reminiscing about Vos

De laatste tijd gebeurt het wel eens dat Herbrand in m'n dromen opduikt.
Misschien omwille van het feit dat er bijna een jaar is over gegaan sinds die zwarte zondag.
Ik mis hem wel en toch is het iedere keer weer een shock om te beseffen dat hij er niet meer is...
Soms is het toch niet genoeg om hem in gedachten bij mij te houden ook al is dat het enige dat er nog overblijft.
Tijd zal de pijn wellicht verzachten, maar echt weg zal die nooit zijn...

Dream Team ready for Beijing 2008

Presto!

It's our struggles that define us

I'll take the bad as long as I remember the good...

Liar

Liar By The Rollins Band

Screaming Into The Sky

I feel so powerless
I suffocate on emptiness
I'm praying to be awoken from this nightmare

So many things I'll never say.
So many wounds will never heal
Each breath is filled with overwhelming sorrow

In disbelief of how your life was stolen
In disbelief of what will never be
My only solace is knowing,
that somehow your soul is finally free

So I'm screaming into the sky
'cause it's my only way to say goodbye
And I'm still asking for an answer why,
Why I never got the chance to say goodbye

This is my only way to say to you
That I'm sorry for letting you slip away
I never thought I would lose you forever
So now I tell the world

So many emotions rush to the surface
but I keep asking myself why it had to end like this
Why did it have to end like this?

In your honor I will live my life to the best that I can
And in your memory I won't take this life for granted ever again

To say goodbye
To say goodbye
To say goodbye
To say goodbye...

"If you've ever dealt with the pain of losing someone you cared for before their time this song is for you.
Nothing can describe that feeling of loss and complete emptiness and everything that goes with it. All you can do is live your life 110% everyday. Sometimes we don't get a chance to say goodbye and you have to accept that and move on."

(by Kingdom Of Sorrow)

Himininn er að hrynja en stjörnurnar fara þér vel

"Do you still remember when we were little?
We were playing in the park,
And you asked me what happens when you die.
I said you forget everything. everything.
"Even you?" you asked.
Yes, even me.
You did not want to die. Never forget.
The remains of what we used to have were taken away with the softest squeeze.
How did I forget? How."

R.I.P. Kathy

Vorige week in het nieuws:

Twee doden na crash deltavlieger
WEVELGEM (BELGA, DS) - De piloot (27) en zijn vrouwelijke passagier (29) vonden de dood toen hun deltavlieger neerstortte.


Tragisch nieuws in elk geval maar de dag erna vernam ik dat die vrouwelijke passagier de vriendin bleek te zijn van File, een goede maat van me. Jammer genoeg had ik de afgelopen maanden niet erg veel meer van hem gehoord aangezien hij reeds enkele tijd bij haar in woonde. En blijkbaar ging het echt heel goed met hen samen.
Vorige week zondag dan waren ze allebei op het vliegveld van Moortsele en zag Kathy het wel zitten om eens mee te vliegen met een deltavlieger. Filip (die zelf ook vliegt, hoewel niet met deltavliegers) moedigde haar aan om het te doen. De piloot van de vlieger zou al meer dan 10 jaar ervaring hebben dus leek alles onder controle voor wat een routine vlucht zou moeten zijn.
File hielp haar nog in het pak en gespte haar vast in de deltavlieger.
Alles leek in orde bij het opstijgen maar na enkele minuten sloeg dan het noodlot toe. Op vrij grote hoogte klapten de vleugels toe en storte het tuig neer naar de grond...
Geen van de beide overleefden de crash en File heeft het allemaal zien gebeuren. Hij was er als eerste bij de plaats van het ongeluk.
Deze absurde gebeurtenis lijkt alsof uit een film geplukt te zijn. Maar dit is de harde realiteit. Een feit waar nu niemand nog omheen kan. Kathy is er niet meer en die klap is enorm zwaar, zowel voor de familie als voor File.
Geen enkele man kan dit meemaken en niet breken...

Gelukkig zijn er vele mensen die zo goed mogelijk proberen om hen op te vangen en proberen om troost te brengen. Vele moedige pogingen maar ik vrees dat het allemaal niet zo goed zal helpen voor File als men hoopt. Ik kan mij wel tot op een bepaald niveau inbeelden hoe kapot en verdooft dat hij zich moet voelen. Woorden kunnen nu niet de pijn wegnemen die hij voelt.
Op de myspace van Kathy heeft hij sinds de crash regelmatig zijn hart gelucht alsof hij nog tegen haar praat. In ieder stuk dat hij schrijft kun je gewoon merken dat zij voor hem die echte ware liefde was. Het is werkelijk hartverscheurend om zijn bevindingen en gedachten te lezen en ergens diep in u breekt er iets bij het beseffen hoe erg dit wel niet is.

Vanmorgen ben ik dan naar de begrafenis gegaan in Oostwinkel. De kerk zat afgeladen vol en zelfs buiten stond er nog genoeg volk om de kerk nog eens te kunnen vullen. Toen de familie toekwam liep File vanvoor hand in hand met haar ouders en de rest van de familie achter hen. Hij zag er volledig kapot uit bij dit laatste afscheid van de vrouw die voor hem alles in de wereld was.
Tijdens de dienst kreeg ik dan iets te horen dat ik wat ik nog niet wist en wat de gehele situatie enkel nog oneindig veel erger maakte. Ze hadden namelijk plannen gehad om dit jaar te trouwen...

Het lijkt inderdaad wel alsof File niet gelukkig mag zijn. Nu hij eindelijk eens iemand vond die voor hem bestemd was, met wie hij een relatie had die veel diepgaander was dan de relatie met zichzelf. Iemand die hem tot rust bracht en zijn gewoonten veranderde naar die van iemand die zich eindelijk settled. En nu alles eindelijk op rolletjes liep en quasi perfectie benaderde gooien ze deze gebeurtenis naar hem...
Alle plannen, alle mooie momenten, al het goede lijkt plots van de wereld geveegd te worden en gereduceerd tot slechts herinneringen. Hoe kun je zoiets te boven komen? Hoe kun je doorgaan met leven terwijl de enige persoon die je doodgraag ziet van je wordt ontnomen zodat je ze nooit meer kunt zien of aanraken.

Ik kan het gevoel dat hij heeft ongeveer vergelijken met wat ik vroeger al heb meegemaakt waar ik telkens achterbleef met m’n gevoelens en plannen op het einde van bepaalde belangrijke relaties in m’n leven. Met dat verschil dat ik wel nog de kans heb om met hen af te spreken en dingen te doen. Mocht ik hetzelfde van hem hebben meegemaakt zou ik waarschijnlijk eraan ten onder zijn gegaan.

Ik voel volledig met hem mee en hij heeft mijn steun hoewel File zelf de lange en zware weg uit de hel zal moeten afleggen.
Ik wens hem enorm veel sterkte toe. Opdat hij ooit het licht weer mag zien...
R.I.P. Kathy Madou (13-1-’08)

Ik zou zo graag bij je zijn,
je zien, je horen, je warmte voelen.
Maar dat kan nu niet meer.

Ik zou zo graag nog zoveel aan jou vertellen,
je zien lachen , knikken of afkeurend nee schudden.
Maar dat kan nu niet meer.

Ik mis je, dag en nacht.
De pijn is soms veel te hard.
Dan wil ik bij je zijn, altijd weer.

Daarom weet ik dat het verlies van jou,
die leegte, nooit wordt opgevuld.
Dat het nooit went, omdat ik weet
dat jij onvervangbaar bent.
Ik voel het, ik hoor het,
ik zie het in al die kleine dingen.
Dat wil ik je vertellen, elke dag opnieuw.

Maar als ik heel goed luister
dan zeg jij in mijn hart
wat jij ervan denkt, hoe jij het zou doen.
Als ik eerlijk mag zijn, dan weet ik
dat jij altijd bij mij bent, diep in mij...

Is dit nou later

We speelden ooit verstoppertje
In de pauze op het plein
We hadden grote dromen
Want we waren toen nog klein

De ene werd een voetballer
De ander werd een held
We geloofden in de toekomst
Want de meester had verteld

Jullie kunnen alles worden
Als je maar je huiswerk kent
Maar je moet geduldig wachten
Tot je later groter bent

Is dit nou later
Is dit nou later als je groot bent
Een diploma vol met leugens
Waarop staat dat je volwassen bent
Is dit nou later
Is dit nou later als je groot bent
Ik snap geen donder van het leven
Ik weet nog steeds niet wie ik ben
Is dit nou later

We spelen nog verstoppertje
Maar niet meer op het plein
En de meeste zijn geworden
Wat ze toen niet wilde zijn

We zijn allemaal volwassen
Wie niet weg is gezien
En ik zou die hele choas
Nu toch helder moeten zien

Maar ik zie geen hand voor ogen
En het donker maakt me bang
Mamma, mamma...
Mag het licht aan op de gang

Is dit nou later
Is dit nou later als je groot bent
Een diploma vol met leugens
Waarop staat dat je de waarheid kent
Is dit nou later
Is dit nou later als je groot bent
Ik snap geen donder van het leven
Ik weet nog steeds niet wie ik ben
Is dit nou later

Dankzij dit nummer begrijp ik Herbrand z'n motivatie.
De woorden, teksten en nummers die hij had uitgekozen voor de dienst waarmee hij afscheid nam van ons deze namiddag toonden wat hij bedoelde.
Het was prachtig en intens.
Ik ben niet de persoon die snel breekt, maar Vos heeft mij deze namiddag verschillende keren tot tranen gedwongen...